Meisje in de stad

Ik loop in de stad en kom een moeder met haar dochter tegen. Ze zijn samen aan het winkelen. Toen Kit net geboren was, kon ik heel verdrietig worden als ik dit soort moeder-dochter momenten zag. Ik dacht toen namelijk dat ik dit nooit met ons nieuwe dochtertje zou kunnen doen. Het schrikbeeld van een downtje met piekhaar en slecht praten zorgde hiervoor.

Toen ik zwanger was had ik ik al van alles bedacht dat ik met mijn dochter zou doen. Maar met een downmeisje werden deze toekomstplannen een stuk onzekerder.

Nu Kit 5 jaar is, merken we dat ze gewoon lekker mee komt met ons. Het is een kleutertje met een eigen wil en heeft overal ideeën over. Ze is gek op glitters en als ze ziet dat die op haar kleren of schoenen zitten, laat ze dit vol trots zien.

Ze wil graag mee met boodschappen doen, als ik make up aan het op doen ben, komt ze naast mij zitten om ook van alles op haar gezicht te smeren. Als ik mij aan het aankleden ben kijkt ze mee in de kast om mijn outfit te bepalen. Dat ik dan twee broeken aan zou moeten, is nog even een puntje.

Maar in alles is ze een meisje die mee draait in het gezin. Waar ik dus over 10 jaar gewoon mee kan gaan winkelen. Die dat waarschijnlijk juist heel graag wilt doen. Alleen beetje jammer dat ik zelf niet echt gek op winkelen ben..

 

3 gedachten over “Meisje in de stad

  1. Kim schreef:

    Ben blij dat je nu niet meer verdrietig wordt als je zo’n moeder-dochter momentje ziet. Over 10 jaar staat Kit te springen om met jou te gaan shoppen, inderdaad. Misschien ga jij het dan zelfs nog wel leuk vinden, met Kit. 🙂

  2. L. schreef:

    Beste Maaike, toevallig kwam ik op je site terecht. Zelf heb ik een dochter met mozaiek down syndroom. Ze heeft voor een bepaald percentage trisomie 21 cellen. En andere gedeelte niet. Als ik je verhalen lees dan herken ik zo veel van de zoektocht en worstelingen. Onze dochter is nu 8, gek op TV kijken, gek op heel vroeg naar beneden gaan en dan naar eigen inzicht tafel dekken en smeren voor hele gezin (en wij allemaal een uur later heel braaf en vrolijk de taaie boterhammen met exotisch beleg opeten). Die ondernemendere is vaak prachtig, soms ook een beetje lastig. Ook herkenbaar is je verhaal over af en toe de tijd en rust nemen. Ook hier merk ik dat als ik gestrest en druk ben, dat mijn meisje dan dwars en koppig wordt. Als ik dan niet boos wordt maar even de tijd neem voor haar, werkt het een stuk beter dan stug doorgaan en hopen dat haar bui bijtrekt 🙂
    Ze zit nu op regulier onderwijs met haar eigen leerlijn. En dan gaat super goed. En de toekomst, ik heb geleerd om haar te volgen en dan zien we vanzelf wel waar we uitkomen. Samen die zoektocht aangaan is minstens even mooi. De tranen van geluk als ze iets doet wat ik nooit verwacht had, onbetaalbaar. Veel succes met je mooie site en ik kom er vanaf nu zeker af en toe kijken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.