Er was eens…

Dat is toch wel lastig hoor, zo als schrijver door het leven gaan!Bink_superheld

Ik had zoveel ideeën en plannen voor na de vakantie. Ik wilde bij de Wereld Draait Door met Matthijs praten over mijn boek. Ik zag mijzelf bij het Boekenbal aan de arm van Kluun (denk niet dat hij naar het boekenbal gaat, maar goed). Ik  hoopte dat ik met mijn blogs al minstens in 4 bladen zou staan….. (ik weet, niet echt realistisch, maar wel héél enthousiast!)

 

Ik voel me eerlijk gezegd een klein beetje verloren en ben voor mijn gevoel het contact met mijn ‘publiek’  kwijt. Ik mis de 20 mailtjes per dag over verkochte aandelen. Ook mis ik de reacties op Facebook en de mensen die mij op straat aanspreken. Ik hoop dat iedereen nog wel het vertrouwen in mij heeft en weet dat ik heul vaak aan alle aandeelhouders denk. Het is ineens zo stil..

Maar gelukkig brengt mijn gezinnetje dat weer lekker in evenwicht. Want hier is het niet stil! Dex en Kit vinden het tegenwoordig erg leuk om een’ schreeuw-contest’ te houden. Wat meestal eindigt met een huilende Dex omdat Kit het hardst kan schreeuwen. Daarnaast beleeft Bink zijn tweede leven met veel geschreeuw en ‘Ultieme Uitspraken’. Zo is hij tijdens het eten ineens ‘Ultieme Slingeraap!!!!’. Met special thanks to Ben 10!

 

 

4 gedachten over “Er was eens…

  1. Kim schreef:

    No worries jouw tijd gaat weer komen! Ik had 8 jaar terug een eigen weblog met 150 unieke bezoekers per dag! Ik stond met de link in de YES en ik kreeg veel reacties….in die zin wel heel herkenbaar. Maar je gaat de aandacht toch op een gegeven moment verdelen. Alle tijd voor het schrijven heb je niet en dat is ook niet erg. Weet dat die tijd wel weer zal komen, niet opgeven!

  2. Kim Bergsma schreef:

    Hoi Maaike, nadat ik je link op FB had gezien dacht ik laat ik eens kijken. Wat een lieve, mooie en inspirerende blog schrijf je!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *