De benen nemen…

Ik kan mij niet voorstellen dat Kit oooooit gaat lopen… Als ik die kleine pootjes zie en hoe die dan met moeite dat lekkere lijffie van haar omhoog houden. Nee, dan zie ik het niet voor me hoe zij tussen nu en een jaar (we nemen het ruim, alhoewel, snel is ze niet ) zou gaan lopen.

Toen Kit nog niet kroop was ik echt volledig gefocused op dat ze zich zou gaan voortbewegen. Heb zelfs eten net buiten haar bereik gelegd (op aanraden van mijn fysio hoor!!!). Maar nu met lopen heb ik een beetje de handdoek in de ring gegooid. Het komt wel! Hoe meer ik het wil hoe minder er gebeurd… En als ik naar de gemiddelde kijk hebben we ook nog alle tijd!

Staat los: 1-3 jaar (zonder Down ligt dat tussen de 9 en 16 maanden)
Loopt los: 1-4 jaar (zonder Down ligt dat tussen de 9 en 17 maanden)

En als ik dan zo een kleine dreumes langs zie lopen met de armpjes hoog, dikke buik vooruit, zie ik Kit dat niet zo snel doen. Maar toch moet ik er een keer aan geloven dat ook wij weer achter een dreumes/peuter/kleuter (afhankelijk van Kit haar ‘snelheid’) gaan aanrennen omdat die met verjaardagen alles van tafel pakt of omgooit. Met Kit hebben we het lekker ‘rustig’. Je zet haar op de grond en ze gaat heerlijk spelen. Als het druk is blijft ze goed op haar plek. En al gaat ze kruipen, ruim voordat er zich een gevaarlijke situatie voordoet kan één van ons al bij d’r zijn.

En het ‘makkelijke’ is, we hoeven ook niet bang te zijn dat Kit opeens los gaat staan en de eerste stapjes doet en wij dit niet gaan zien… Dit vereist zo een voorbereiding en begeleiding van ons, dat gebeurt niet “voordat je het weet”. (dit hoor je natuurlijk over kinderen, daarom moet je als ouder op tijd het bedje omlaag doen, traphekjes plaatsen, gevaarlijke dingen hoog zetten). Nee, wij zijn dagelijks bezig met Kit zichzelf laten optrekken, haar benen zelf goed laten zetten, blijven staan. En jammer genoeg zitten we al een aantal maanden in de fase dat ze zelf blijft staan tegen de bank. Maar meer ook niet.. Als haar benen weg glijden, laat ze dit heel relaxed gebeuren. En het optrekken, doet ze heel veel moeite voor, met erg lief gelach tussendoor, maar verder lukt dat niet echt….

En toch kan ik stiekem niet wachten.. Kit aan mijn hand, waggelend over de straat. Om in het gemiddelde te blijven hebben we nog max 2½ jaar… Moet lukken toch!!

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *